Barrabandparkiet - Johan de Pender

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Grote Parkieten
 

De Barrabandparkiet of Polytelis Swainsonii, zoals zijn wetenschappelijke naam luidt, behoort zeker tot één van de mooiste Australische parkieten.
Vooral de kenmerkende gele kop van de man die scherp wordt afgescheiden door een scharlakenrode band maakt deze vogel tot een plaatje in elke volière.
De geslachtsnaam Polytelis dat "prachtig" betekent, is dan ook met recht gekozen voor deze wonderschone vogels.

Geschiedenis: De Barrabandparkiet werd voor het eerst ontdekt in 1826. De vogels werden aan de oevers van de Murrumbidgee rivier in Nieuw Zuid Wales opgemerkt door leden van een expeditie.
Eenenveertig jaar later in 1867 werden de eerste Barraband parkieten in Europa ingevoerd. De eerste kweekresultaten met de Barraband parkieten werden behaald in 1881.


 
 

Vespreidingsgebied: De Barrabandparkiet kwam oorspronkelijk voor in Nieuw Zuid Wales, Victoria en Zuid- Australié.  In de loop van de tijd is hun aantal echter drastisch gedaald. Heden ten dage schijnen ze
alleen nog voor te komen  in een beperkt gebied rond de Murray rivier op de grens van Victoria en Nieuw Zuid Wales. Rondom deze rivier leven ze op open graslanden waarin verspreid bomen
en struikgewas voor komen. In dit gebied kunnen de vogels in kleine maar ook wel in grote groepen worden waargenomen. Grotere groepen bestaan veelal uit zowel
volwassen als jonge vogels. Barraband parkieten voeden zich in hoofdzaak met gras-en onkruidzaden ,knoppen en bloesems van bomen en struiken alsmede vruchten ,bessen en noten.
In hun natuurlijke leefomgeving broeden ze van september tot december. Meestal broeden ze in hooggelegen nestholten van eucalyptusbomen.

Geslachtverschil: Man en pop zijn gemakkelijk van elkaar te onderscheiden omdat er een duidelijk uiterlijk verschil bestaat. Dit verschil zit hem voornamelijk in de kleuren van de kop. Terwijl de kop van de
Man overwegend geel gekleurd is met een, ter hoogte van de keel, scharlakenrode band is de kop van de pop overwegend groen tot blauwgroen gekleurd. Andere verschillen tussen man
en pop zijn het voorkomen van rode veertjes aan de dijen van de pop en het verschil in  de ogen. De man heeft een oranje-gele iris terwijl deze bij de pop bruin is.

 
 

Eigen kweekervaring: Zo kwam ik via twee kwekers  van Barrabandparkieten in contact met Dhr. Lanen uit Middelrode en met Dhr. Van der Heijden uit Middelrode  waar ik een mooie pop en een man van  heb aangeschaft.
Beiden vogels waren fors gebouwd hetgeen mij wel aansprak ( beiden heren zijn ook regelmatig te vinden op wedstrijden en zijn zelfs wereldkampioen geworden met deze prachtige vogels ) Zo heb ik het eerst jaar al een prachtig nestje gekweekt met deze vogels, en heb er twee van aangehouden en nu naar bijna een jaar zie ik dat het een pop en een man is  geworden. Dus ben ik  zeer tevreden. De vogels zijn bij mij gehuisvest  in een nachthok met een ren van 1.00 m. breed,2.50 m.lang, 1.50 m. hoog. Ze hebben een broedblok met een afmeting 25 x 25 x 50 (lxbxh) met een invlieggat van 6 cm. Het zijn rustige vogels  en met de nestcontrole blijven ze ook heel rustig ,de jonge worden geringd met 6 mm. Alle jongen lijken op de pop. Wat betreft de geslachten van de jongen  moet je wel wat geduld hebben. Over het algemeen duurt het ongeveer een klein jaartje alvorens de mannen van de poppen zijn te onderscheiden.

De voeding: De voeding van mijn Barrabandparkieten bestaat uit een zaadmengsel voor grote parkieten van SLAATS en wel de  E.S De Koning dit is een prima samenstelling, en samen gesteld door de Gebroeders
de Koning
uit Best. Naast dit zaadmengsel krijgen de vogels elke dag een mengsel van eivoer met wat univerzeel wat ze graag opnemen. Ze kunnen ook  vrij beschikken, van scherpe maagkiezel en
oesterschelpengrit. Natuurlijk krijgen de vogels ook regelmatig fruit en groenvoer.

Er is ook een Standaard uitgeschreven door de Nederlandse Bond van Vogelliefhebbers.

 
 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu